Εκλογές για νέο ΔΣ 2014-15

Οι Συνεργαζόμενες Αριστερές Κινήσεις Εκπαιδευτικών συμμετέχουμε και φέτος στις εκλογές της ΕΛΜΕ Ξάνθης με την ελπίδα της βελτίωσης των συνθηκών στον χώρο της εκπαίδευσης. Σκοπός μας είναι να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας και να προασπίσουμε τη δημόσια, ποιοτική και δωρεάν εκπαίδευση με πίστη στη χρησιμότητα του συνδικαλισμού και όρεξη για δουλειά.

Το μεγάλο στοίχημα της εποχής μας είναι η συμμετοχή στις συλλογικές διαδικασίες. Πιστεύουμε ότι μόνο αυτή μπορεί να έρθει επιτυχώς αντιμέτωπη με τα πολύπλοκα και ισχυρά συμφέροντα που έχουμε απέναντι μας. Αυτό είδαμε άλλωστε και στην πράξη να συμβαίνει, όταν η παρουσία πλήθους συναδέλφων εμπόδισε την κατάχρηση της ανάθεσης υπερωριών στην Ξάνθη. Δυστυχώς πολλάκις αποδεικνύεται ότι μόνο μπροστά στη μαζικότητα η διοίκηση αναγκάζεται να εφαρμόσει λογικές και δίκαιες πολιτικές.

Αυτό τον ρόλο επιδιώκουμε να έχει και η ΕΛΜΕ. Τον ρόλο της οργάνωσης των συλλογικών μας διεκδικήσεων. Γιατί η ΕΛΜΕ και η δύναμή της είναι ο κάθε συνάδελφος και η συμμετοχή του στην κοινή δράση.

Δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί απέναντι σε όσα συμβαίνουν και σχεδιάζονται για την εκπαίδευση. Δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί ειδικά όταν οι μαθητές μας φωνάζουν στις αίθουσες και στον δρόμο ενάντια στα νέα πειράματα του υπουργείου.

Αυτοί που θέλουν να μας αξιολογήσουν, ενώ οι ίδιοι είναι ανεπαρκείς για κάτι τέτοιο, δεν ρωτάνε καν τη γνώμη μας για την τράπεζα θεμάτων, παρόλο που οι εξετάσεις είναι κατεξοχήν αντικείμενο των εκπαιδευτικών. Ίσως γιατί γνωρίζουν την άποψή μας. Γνωρίζουν ότι αυτός ο τρόπος "μάθησης" από τη μια εξουθενώνει τους μαθητές και τους οδηγεί στην παπαγαλία, κι από την άλλη αναγκάζει τον δάσκαλο να αγωνιά να ολοκληρώσει την ύλη, μετατρέποντας έτσι τη διδασκαλία σε ένα μικρό καθημερινό αγώνα - βασανιστήριο.

Σε βασανιστήριο μετατρέπεται σταδιακά και το επάγγελμα-λειτούργημα του εκπαιδευτικού, καθώς δεν του εξασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση που όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται. Καθώς το χαμόγελο με το οποίο ξεκινά το πρωί για να συναντήσει τους μαθητές του μετατρέπεται σε ανησυχία μήπως πει ή κάνει κάτι που θα στεναχωρήσει τον αυριανό του αξιολογητή, ή σε αγωνία για το αν θα επιλεχθεί για το τάδε ή δείνα απογευματινό σεμινάριο, ή για το αν θα του απομείνουν χρόνος ή χαμόγελα για τα παιδιά, την/τον σύζυγο, τους φίλους.

Μόνο η αλληλεγγύη και η δράση μπορεί να διαλύσει τον φόβο που φύτεψαν στις καρδιές μας οι λειψοί μισθοί, οι απειλές της αξιολόγησης, η αβεβαιότητα των πειραματισμών του υπουργείου, ο αυταρχισμός των διοικήσεων.

Για εμάς τους/τις εκπαιδευτικούς είναι ακόμη σχετικά εύκολο έχουμε συνδικάτα, έχουμε συλλόγους, έχουμε μόρφωση, έχουμε παράδοση, έχουμε ευθύνη. Ας μην αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Αν εμείς συμμετέχουμε στα κοινά, τότε σίγουρα θα ακολουθήσει και η υπόλοιπη κοινωνία.

Ευελπιστούμε η ΕΛΜΕ να αποτελέσει για όλους τους συναδέλφους ένα σημείο αναφοράς όπου θα συζητάμε τα προβλήματα μας χωρίς φόβο και θα τα λύνουμε, όπως πρέπει, με την αποφασιστικότητα που δίνει το ζεστό βλέμμα και το σφιχτό χέρι του διπλανού μας.

Έχουμε όλοι/ες ευθύνη για όσα ήδη έχουν γίνει και όσα ακόμη θα επιτρέψουμε να γίνουν στην εκπαίδευση.