Ανακοίνωση - καταγγελία με αφορμή την επέτειο δολοφονίας του Γρηγορόπουλου για την ακραία καταστολή

12 χρόνια έχουν περάσει από την άδικη και απρόκλητη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από χέρι αστυνομικού. Η μέρα αυτή είναι στις συνειδήσεις του δημοκρατικού κόσμου μία μαύρη επέτειος μνήμης και για όλα τα θύματα της αστυνομικής βίας που προηγήθηκαν και ακολούθησαν χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ο δολοφόνος του Γρηγορόπουλου πρόσφατα αποφυλακίστηκε «λόγω πρότερου σύννομου βίου» και οι περισσότεροι αστυνομικοί/θύτες βιαιοπραγιών «αποκαθίστανται» μετά από προσχηματικές ΕΔΕ, στην καλύτερη περίπτωση. 

Η δολοφονία αυτού του αθώου παιδιού έλαβε και πρωτοφανείς διαστάσεις και ένα βαθύτερο συμβολισμό. Έγινε η θρυαλλίδα για το ξέσπασμα οργής μιας νεολαίας που βλέπει τη ζωή της να «δολοφονείται» σε ένα αδιέξοδο παρόν και ένα δυστοπικό μέλλον υποθηκευμένο στους νόμους της αγοράς και του κέρδους. Η εξουσία, όμως, φοβάται τη λαϊκή αντίδραση και θέλει να σβήσει τη μνήμη. Άγρια και απρόκλητη καταστολή συνοδεύουν, σχεδόν πάντα, κάθε απόπειρα αντίστασης, και αμφισβήτησης του νεοφιλελεύθερου αφηγήματος που προσπαθεί να επιβάλλει. 

Και η συγκυρία αποδεικνύεται βολική.  Η κυβέρνηση της Ν.Δ., με πρόσχημα την πανδημία αναστέλλει έως και συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες, όπως του συνέρχεσθαι. Νομοθετεί, όμως, κορυφαία νομοσχέδια με στόχο τον οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό. Έτσι η δημόσια υγεία συρρικνώνεται, η παιδεία απορυθμίζεται, τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα εξανεμίζονται. Η ταξική μεροληψία υπέρ των λίγων είναι καταφανής. Τα παιδιά, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί το ζούμε στις παρούσες συνθήκες, με ένα υπουργείο που όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων, αλλά δεν φρόντισε ούτε καν για την ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στην τηλεκπαίδευση. Οι νέοι μέσα σε όλα αυτά βλέπουν την ανεργία να καλπάζει και τα όνειρά να κουτσουρεύονται. 

Καταγγέλλουμε το δημοκρατικό κατήφορο της κυβέρνησης στην προσπάθεια φίμωσης κάθε αντίδρασης με την περιστολή των διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων και την ακραία χρήση αστυνομικής βίας. Η κρατική βία αμαύρωσε την επέτειο του Πολυτεχνείου παρά τα μέτρα υγειονομικής προστασίας που τηρούσαν οι διαδηλώτριες/ές. Την ημέρα επετείου της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, υπερέβαλαν εαυτόν βιαιοπραγώντας,  απαγορεύοντας κάθε κυκλοφορία, ακόμα και μεμονωμένων ανθρώπων να αφήσουν ένα λουλούδι, προσαγάγοντας δεκάδες πολίτες ακόμα και δικηγόρους. Η υγειονομική προστασία είναι προσχηματική και υποκριτική όταν σε κλειστό χώρο επιτρέπονται έως εννέα άτομα, όταν το πρωθυπουργικό ζεύγος συγχρωτίζεται με άλλους χωρίς μάσκα και αποστάσεις. Πρόκειται, λοιπόν, για σαφή πολιτική επιλογή μόνιμης διολίσθησης στο δίκαιο της ανάγκης, και της οριστικής υποχώρησης από συλλογικές κατακτήσεις αιώνων. Η μνήμη της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός παιδιού από την αστυνομία τους φοβίζει. Η αντίσταση και η κοινωνική διεκδίκηση τους χαλάει τα σχέδια. Η Δημοκρατία, όμως, δεν μπαίνει στην καραντίνα και δεν αστυνομοκρατείται. Το διατράνωσαν πρόσφατα 500.000 διαδηλωτές σε όλη τη Γαλλία.

Εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το συνταγματικό δικαίωμά της συνάθροισης, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη διεύρυνση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τη δημοκρατία στους χώρους εργασίας, την κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερεία.

Εμείς έχουμε φωνή πίσω από τη μάσκα μας και δεν επιτρέπουμε σε καμία κυβέρνηση να τη φιμώσει!

«Ψωμί, Παιδεία, Υγεία, Ελευθερία»

 «Κάτω από τη μάσκα μας έχουμε φωνή», διατράνωσαν χιλιάδες μαθήτριες και μαθητές στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους για τις επισφαλείς συνθήκες των σχολείων, μη γνωρίζοντας, ίσως ότι κρατούν το νήμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που τραγικά επίκαιρο μας καλεί να αγωνιστούμε εκ νέου για «Ψωμί, Παιδεία, Υγεία, Ελευθερία». Αναφαίρετα δικαιώματα για όλες και όλους και όχι εμπορεύματα για τις/τους λίγες/ους.

Η φετινή επέτειος μνήμης έχει συμβολικά νοηματοδοτηθεί από όλες τις πλευρές. Για τον δημοκρατικό κόσμο, επιτακτικά επαναφέρει σαφή πολιτικά μηνύματα, πάνδημες κατακτήσεις, αποτελώντας, ταυτόχρονα, υπόδειγμα αγώνα του λαού απέναντι στον ολοκληρωτισμό, την κοινωνική αδικία, τη φίμωση των ελευθεριών την κρατική καταστολή.

Για την κυβέρνηση της νεοδεξιάς, του «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» που εργαλειακά επανέφερε, ένα αγκάθι. Ένας πονοκέφαλος που πρέπει να ξεμπερδεύει. Και το κάνει σε δύο επίπεδα. Βάλλοντας την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς, θέλησε να μας πείσει ότι συμμετείχαν και δεξιοί στα γεγονότα, αλλά δε μας είπε από ποια πλευρά. Αδιαμφισβήτητα, υπήρχαν Δημοκράτες στο Πολυτεχνείο, όπως και νεκροί, κάτι που με τα βδελυγμίας αμφισβητούσε ο Α. Γεωργιάδης. Και το χειρότερο, από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησής τους επαναφέρουν το ψυχροπολεμικό ιδεολόγημα των δύο άκρων και, με πρόταγμα το «νόμος και τάξη», ποινικοποιούν κάθε αντίδραση και λαϊκό αγώνα και διχάζουν την κοινωνία. Υπερθεματίζουν και μπροστά στον πανικό της επιτελικής αποτυχίας τους να διαχειριστούν την πανδημία αλλά και για να στιγματίσουν τις κινητοποιήσεις, κυρίως, των νέων, ολισθαίνουν στη χουντικής έμπνευσης απαγόρευση, για 4 ημέρες, όλων των συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων. Η αντισυνταγματική αυτή απόφαση της κυβέρνησης που έγινε γνωστή μέσω του αρχηγού της Αστυνομίας προκάλεσε την άμεση και έντονη αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων  που τονίζει ότι: «Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τη δημόσια υγεία μέσα στις συνθήκες της πανδημίας, χωρίς να υπερβαίνει τα όρια του Κράτους Δικαίου»

Τηλεκπαίδευση και ... μπάχαλο

Μετά την «τεράστια» επιτυχία της κυβέρνησης με την ΑΠΟΧΗ του 92% των εκπαιδευτικών στις εκλογές - παρωδία το υπουργείο παιδείας έρχεται να προσθέσει μια ακόμη λαμπρή επιτυχία με την κατάρρευση του συστήματος τηλεκπαίδευσης. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση επένδυσε πολλή ενέργεια στην επιβολή των τηλεκλογών της νοθείας που, δικαιολογημένα οι άνθρωποι, δεν είχαν τον χρόνο να ασχοληθούν με την ασφάλεια παιδιών και εκπαιδευτικών, με την οργάνωση της επιμόρφωσης που περιμένουμε από τον Σεπτέμβρη και, αν μη τι άλλο, την επάρκεια του συστήματος τηλεκπαίδευσης. 

Η εκπαιδευτική κοινότητα, συχνά ενάντια σε αντιξοότητες, στήριξαμε και στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο. Την άνοιξη, κατά τη διάρκεια του πρώτου γενικού lockdown και κλεισίματος των σχολικών μονάδων, ο εκπαιδευτικός κόσμος ανταποκρίθηκε με όλες του τις δυνάμεις στην συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας εξ αποστάσεως χωρίς καμιά διαδικασία επιμόρφωσης, με διαρκή εμπόδια από τις υλικοτεχνικές υποδομές του υπουργείου και εις βάρος του προσωπικού του χρόνου, με γνώμονα το αδιαπραγμάτευτο μορφωτικό δικαίωμα όλων των παιδιών. Οι υποκριτικές ευχαριστίες του υπουργείου γρήγορα εξαντλήθηκαν. Σήμερα 8 μήνες μετά και αφού το υπουργείο απέρριπτε πεισματικά τις προτάσεις μας για λήψη μέτρων προστασίας, αντιμετωπίζουμε το αναπόφευκτο που μόνο το υπουργείο δεν έβλεπε. Ένα ακόμα κλείσιμο των σχολείων και μεταφορά της εκπαιδευτικής διαδικασίας στη σύγχρονη εξ αποστάσεως. Το φιάσκο της  έναρξης της σύγχρονης εξ αποστάσεως, με την κατάρρευση πλήθους υπηρεσιών του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου καταδεικνύει την παντελή έλλειψη προετοιμασίας και βελτίωσης των υπολογιστικών υποδομών του ΠΣΔ εις βάρος παιδιών και εκπαιδευτικών που καλούνται για μια ακόμη φορά να «βάλουν πλάτη». Από μια πολιτική ηγεσία που δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει  το εξαγγελθέν από το καλοκαίρι 20ωρο πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών και να στείλει σωστές μάσκες στις/στους μαθήτριες/ές, δεν περιμέναμε θαύματα. Αναμέναμε όμως η πρότερη προβληματική εμπειρία από την τηλεκπαίδευση να επιφέρει τουλάχιστον κάποια βελτίωση των υποδομών. Ούτε αυτό. Επιπλέον, για να καλύψουν την ανεπάρκειά τους, «φόρτωσαν» μία καταιγίδα μέτρων και ευθυνών στην πλάτη των εκπαιδευτικών.

Την ίδια στιγμή, τα συνδικαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα συρρικνώθηκαν ακόμη περισσότερο (όπως οι τρίμηνες συμβάσεις και η επισφάλεια και η ομηρία των αναπληρωτριών/ών). Και ο κατάλογος των νεοφιλελεύθερων επιλογών μακραίνει με την απειλούμενη τιμωρητική αξιολόγηση ή την ένταξη εκπαιδευτικού προσωπικού στους Δήμους και της Τεχνικής Εκπαίδευσης στους ιδιώτες… 

Ήρθε η στιγμή, το εκπαιδευτικό κίνημα να συγκρουστεί αποφασιστικά με την κυβερνητική πολιτική που διαλύει τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία. Καλούμε κάθε συναδέλφισσα και κάθε συνάδελφο να συσπειρωθεί γύρω από τις ΕΛΜΕ για να απαιτήσουμε: 
- Να ανοίξουν τα σχολεία το συντομότερο δυνατόν, με εξασφάλιση όλων των όρων υγιεινής και ασφάλειας. Η τηλεκπαίδευση και εξ αποστάσεως διδασκαλία είναι μέσα επικουρικά. Δεν υποκαθιστούν τη δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία. 
- Αλλαγή του μείγματος παροχής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης όπως προτάσσουν τα επιστημονικά μοντέλα μεικτής εκπαίδευσης. Στροφή, δηλαδή, σε μεγαλύτερο ποσοστό στην ασύγχρονη με προσθήκη υλικού και μεθόδων ανατροφοδότησης και υποστηρικτικά σε εβδομαδιαία βάση σύγχρονες δια ζώσης συναντήσεις με το μαθητικό δυναμικό. 
- Να ληφθεί μέριμνα για τα παιδιά και τις/τους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν επαρκή εξοπλισμό και σύνδεση στο διαδίκτυο. Επιμόρφωση και στήριξη των εκπαιδευτικών.
- Το πολύ 15 παιδιά στις τάξεις. 
- Να συζητηθεί η λύση της βάρδιας. 
- Μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών. 
- Καθολικά δωρεάν τεστ για παιδιά και εκπαιδευτικούς. 
- Πρόσληψη επιπλέον προσωπικού καθαριότητας.
- Αύξηση του αριθμού των σχολικών λεωφορείων.

Και ας μην ξεχνάμε ότι η δημόσια εκπαίδευση είχε εξαιρετικά σοβαρά προβλήματα και ελλείψεις και χωρίς τον COVID!

Αποτίμηση της αποχής από τις εκλογές

 Το Σάββατο 7 Νοέμβρη 2020, με τη μαζική ΑΠΟΧΗ 92,5% από τις εκλογές των αιρετών αντιπροσώπων των Υπηρεσιακών Συμβουλίων, το εκπαιδευτικό κίνημα έδωσε μία ηχηρή απάντηση ενάντια στον αυταρχισμό και τον εκφυλισμό των δημοκρατικών διαδικασιών που προσπάθησε σκληρά να επιβάλει η κυβέρνηση. Οι εκπαιδευτικοί, ενωμένοι και συσπειρωμένοι, γύρισαν την πλάτη στην πραξικοπηματική επιβολή των εκλογών παρωδία .

Παρά 

- το «εντέλλεσθε» και τις τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, 

- το διάτρητο της συγκεκριμένης ηλεκτρονικής εκλογικής διαδικασίας με αποσυρμένα ψηφοδέλτια, 

- το διορισμό των εφορευτικών επιτροπών χωρίς τη θέληση τους, 

- τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που κινητοποιήθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή και 

- τον καιροσκοπισμό συγκεκριμένων παρατάξεων και υποψηφίων που καλούσαν τις/τους συναδέλφισσες/ους να τους ψηφίσουν, 

οι εκπαιδευτικοί, ομόθυμα, στείλαμε το μήνυμα ότι η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται, δεν χειραγωγείται. 

Η κ. Κεραμέως και ο Κ. Μητσοτάκης επένδυσαν πολιτικά σε αυτές τις εκλογές μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, στο όνομα του ψηφιακού μετασχηματισμού στο Δημόσιο, με απώτερο στόχο να ελέγξουν τα Υπηρεσιακά μας Συμβούλια και να συρρικνώσουν συνδικαλιστικά δικαιώματα και δημοκρατικές διαδικασίες σε μία περίοδο που, με αφορμή την πανδημία, επιχειρούν τον γενικότερο εργασιακό, οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό. 

Δεν είμαστε εναντίον του ψηφιακού εκσυγχρονισμού της χώρας, αλλά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς σεβασμό στα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, του «συνέρχεσθαι και συνδιαλέγεσθαι», χωρίς προστασία των προσωπικών δεδομένων και διασφάλιση της μυστικότητας της ψήφου και χωρίς διάλογο με τις Ομοσπονδίες, τους θεσμικούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών.

Έχοντας προηγηθεί η ακύρωση της κάμερας μέσα από την τάξη και η ανυπακοή στην κατάδοση και τον αποκλεισμό από τα μαθήματα των μαθητών που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, η τελευταία πανωλεθρία συνιστά, πλέον, μείζον πολιτικό ζήτημα. Είναι η γενικευμένη αποδοκιμασία σύσσωμου του κλάδου σε μία πολιτική απορρύθμισης της εκπαίδευσης και υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου. Η κ. Κεραμέως αντί να πανηγυρίζει, οφείλει να δείξει τη στοιχειώδη ευθιξία και να παραιτηθεί. 

Απαιτούμε παράταση των θητειών των αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, μέχρι να διασφαλίζονται οι προϋποθέσεις του «συνέρχεσθαι» και του απρόσκοπτα και δημοκρατικά «συνδιαλέγεσθαι». 

Έχουμε ακόμα πολλές μάχες να δώσουμε, καθώς μάλιστα τα προβλήματα στην εκπαίδευση και την κοινωνία ολόκληρη οξύνονται όλο και περισσότερο με την υγειονομική και οικονομική κρίση. Καλούμε την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ να δεχτεί επιτέλους τον ουσιαστικό διάλογο, τόσο για το θέμα των αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια όσο και για όλα τα ανοιχτά ζητήματα που ταλανίζουν την εκπαίδευση. 

Αποχή από τις εκλογές - παρωδία

 

ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές - παρωδία!

Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας αγνοώντας εντελώς τις προτάσεις των εκπαιδευτικών, συνεχίζει το κρεσέντο αλαζονείας και αυταρχισμού ανακοινώνοντας ότι δεν θα κάνει δεκτές τις παραιτήσεις των υποψηφίων για τα υπηρεσιακά συμβούλια. 

Η παράταξή μας, από την πρώτη στιγμή, αντέδρασε στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, δήλωσε την απόσυρση των ψηφοδελτίων. Για εμάς, δεν είναι σημαντικές μόνο οι ενστάσεις περί του αδιάβλητου της διαδικασίας και της προστασίας των προσωπικών δεδομένων που αφορούν την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Αυτό που κυρίως μας ανησυχεί είναι το γεγονός ότι η όλη διαδικασία αποτελεί ευτελισμό των εκλογικών διαδικασιών και επικίνδυνη τομή στον πυρήνα των συνδικαλιστικών κατακτήσεων. Καταργεί τόσο το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι και συνδιαλέγεσθαι» όσο και την υποχρέωση της λογοδοσίας από τα εκλεγμένα μέλη.

Η κυβέρνηση, με αφορμή την πανδημία, επιχειρεί να παρέμβει σε μια διαδικασία η οποία λειτουργούσε χωρίς προβλήματα (ομαλή διεξαγωγή, μεγάλη συμμετοχή εκπαιδευτικών). Στην πραγματικότητα όμως, όπως φαίνεται και από τις δηλώσεις και τις ενέργειες της υπουργού, στόχος είναι η χειραγώγηση του συνδικαλιστικού κινήματος και ο αποκλεισμός των αιρετών από τα υπηρεσιακά συμβούλια. Άλλωστε η κυβέρνηση έκανε φανερή την πρόθεσή της με την τοποθέτηση των διευθυντριών/ών Εκπαίδευσης με πρωτόγνωρα αδιαφανείς διαδικασίες, χωρίς τελικούς πίνακες μοριοδότησης, χωρίς καν να γίνουν γνωστά τα ονόματα των υποψηφίων. 

Η μη συμμετοχή αιρετών μας στις διαδικασίες που αφορούν τα υπηρεσιακά συμβούλια αφήνει έκθετες σε οποιουδήποτε τύπου παρεμβάσεις, τόσο τις υπηρεσιακές μεταβολές, όσο και τις κρίσεις στελεχών εκπαίδευσης αφήνοντας τον κλάδο έρμαιο του κομματικού κράτους και των προσωπικών «ιδιοτροπιών».

Τα πεπραγμένα της κυβέρνησης και ο σχεδιασμός που έχει εξαγγείλει σχετικά με την εκπαίδευση προμηνύουν δύσκολες μέρες για τον κλάδο. Η ισχυροποίηση του ρόλου των αιρετών στα υπηρεσιακά συμβούλια μπορεί να διασφαλίσει την τήρηση της νομιμότητας και του δικαίου.

Δεν νομιμοποίουμε αυτές τις εκλογές-παρωδία.

Στους εκβιασμούς και την εμμονή της κυβέρνησης απαντάμε με ΑΠΟΧΗ. 

Αποσύρουμε τα ψηφοδέλτιά μας!

 

Εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια

 

Τρίμηνες συμβάσεις για αναπληρώτριες/αναπληρωτές

Mε διάταξη που περιλαμβάνεται σε Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Υγείας και με πρόσχημα την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού COVID – 19 το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων επιχειρεί για μία ακόμα φορά να υποβαθμίσει τα δικαιώματα των αναπληρωτών/τριών εκπαιδευτικών και να ανατρέψει τις εργασιακές τους σχέσεις.
Η εν λόγω διάταξη έχει ενσωματωθεί στο υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας και προβλέπει τη σύναψη τρίμηνων συμβάσεων, ιδιωτικού δικαίου, σε τρεις περιπτώσεις:
1) εκπαιδευτικοί ή μέλη ΕΕΠ-ΕΒΠ αδυνατούν να παρέχουν διδακτικό ή υποστηρικτικό έργο δια ζώσης, για λόγους που σχετίζονται με την πανδημία του κορονοϊού.
2) ισχύουν ειδικά μέτρα στις σχολικές μονάδες, όπως κατάτμηση τμημάτων.
3) μαθητές/τριες αδυνατούν να προσέλθουν στα σχολεία για να συμμετέχουν στη δια ζώσης διδασκαλία

Έτσι :
1. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται με ειδική πρόσκληση να κάνουν δηλώσεις προτίμησης προκειμένου να καλύψουν ανάγκες που θα προκύψουν λόγω Covid-19 (άδειες, ασθένεια κλπ.) αλλά και για την παροχή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Μάλιστα οι υποψήφιοι καλούνται να δηλώσουν ότι «δεν ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου για σοβαρή λοίμωξη Covid-19.
2. Προβλέπεται προσαυξημένη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας κατά το μισό (ωστόσο με πλαφόν τα 10 μόρια που μεταφράζεται σε 6 μήνες εργασία το ανώτερο με 1,5 μόριο ανά μήνα), προκειμένου να δελεαστούν- εκβιαστούν οι εκπαιδευτικοί σε αποδοχή αυτών των εξευτελιστικών συμβάσεων ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζεται η ίδια η εκπαιδευτική διαδικασία και υπονομεύονται τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.
3.   Οι εκπαιδευτικοί τίθενται στη διάθεση της οικείας διεύθυνσης εκπαίδευσης προκειμένου να καλύψουν, στο χρονικό διάστημα που ορίζει η σύμβαση, οποιαδήποτε βραχυχρόνια ανάγκη προκύψει και μετά το τέλος της σύμβασης ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ!
4. Καταπατούνται όλα τα κατοχυρωμένα δικαιώματα, στο άρθρο 24 παρ. 12 προβλέπεται: «…Κάθε θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος, όπως το ωράριο των εκπαιδευτικών που προσλαμβάνονται καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας…»
5. Όποιος/α εκπαιδευτικός προσληφθεί ως προσωρινός αναπληρωτής (νέος όρος εργασίας στην εκπαίδευση) δεν είναι διαθέσιμος πια για άλλη πρόσληψη και κατά συνέπεια  δε δικαιούται να προσληφθεί ως αναπληρωτής ορισμένου χρόνου, ακόμα κι αν έρθει η σειρά του δηλαδή θα διαγραφεί από τους πίνακες των προσλήψεων αναπληρωτών.

Και για να είναι απόλυτα ξεκάθαρο  ότι μονιμοποιείται και νομιμοποιείται η εξ αποστάσεως εκπαίδευση ως παράλληλη, ισότιμη και ισάξια με τη δια ζώσης ως προς τη μορφή και τα χαρακτηριστικά, στο άρθρο 24 αναφέρεται: «…Κάθε θέμα σχετικό με την τηλεκπαίδευση όπως το ωράριο διδασκαλίας, ο ανώτατος αριθμός μαθητών κατά διαδικτυακό τμήμα και η τοποθεσία από την οποία θα παρέχεται καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας…»
Να σημειωθεί ότι πέρυσι το υπουργείο Παιδείας επέτρεψε είσοδο ιδιωτικής εταιρείας (CISCO) χωρίς να εξασφαλίσει προστασία προσωπικών δεδομένων. Και όλο αυτό το διάστημα βασίζεται σε ιδιωτικές χορηγίες για τεχνολογικό εξοπλισμό και πως το 90%  των μαθητών, 1.000.000 μαθητές, βρίσκονται σε τάξεις που ξεπερνούν τον ‘’μέσο’’ όρο του υπουργείου, ενώ υπάρχουν ακόμα και τμήματα με 32 μαθητές/μαθήτριες.
Οι εκπαιδευτικοί που επιχειρεί να προσλάβει το υπουργείο με αυτόν τον τρόπο δε θα έχουν ποτέ καμιά προσωπική και δια ζώσης επαφή με τις μαθήτριες/μαθητές τους. Παράλληλα θα βρίσκονται σε καθεστώς ‘’ημιανεργίας’’ καθώς θα εργάζονται με ελαστικές και βραχυχρόνιες συμβάσεις εργασίας.
Να αποσυρθεί άμεσα η απαράδεκτη τροπολογία και να γίνουν μαζικές προσλήψεις ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες.

Να μη περάσει το νομοσχέδιο καταστολής των διαδηλώσεων

Η φράση «Δημοκρατία σε κίνδυνο» θα συνόψιζε το αποτύπωμα πολιτικών ενεργειών της κυβέρνησης της ΝΔ που εκμεταλλευόμενη την υγειονομική κρίση, τραυματίζει την κοινοβουλευτική διαδικασία ψηφίζοντας πληθώρα ΠΝΠ και «περνώντας» κρίσιμα, για τον τόπο και τους ανθρώπους, νομοσχέδια. Έτσι, μέσα στο καλοκαίρι, που η Βουλή υπολειτουργεί, και ενώ ισχύουν ακόμη τα μέτρα υγειονομικής προστασίας από την πανδημία του κορονοϊού, η κυβέρνηση κατέθεσε νομοσχέδιο «εκσυγχρονισμού» του «πλαισίου των συναθροίσεων» το οποίο καθιστά οποιαδήποτε διαδήλωση δυνητικά «απαγορευμένη». Το «δικαίωμα του συνέρχεσθαι» περνά αποκλειστικά στα χέρια της αστυνομίας, μέσω εξωφρενικών, χουντικής έμπνευσης, υποχρεώσεων των διαδηλωτών και αοριστολογιών όπως η επίκληση: «πιθανολογείται ότι η διεξαγωγή της θα διαταράξει την κοινωνικοοικονομική ζωή της περιοχής». 

Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει:

- Υποχρεωτική λήψη άδειας από την αστυνομία, προκειμένου να διοργανωθεί οποιαδήποτε διαδήλωση και συγκέντρωση. Πρόκειται για άρθρο εμπνευσμένο από το άρθρο 18 του «συντάγματος» της χούντας (1968/73) που προέβλεπε ότι «Αι δημόσιαι συναθροίσεις πρέπει να γνωστοποιούνται δεόντως εις την αστυνομικήν αρχήν τεσσαράκοντα οκτώ ώρας προ της πραγματοποιήσεώς των. Αι εν τω υπαίθρω συναθροίσεις δύνανται να απαγορευθούν αν εκ τούτων επίκειται κίνδυνος για την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν».

- Επαναδιατυπώνοντας στη δημοτική γλώσσα τις παραγράφους 4 & 5 του άρθρου 3 του ν.δ. 794/71 της χούντας δίνει στην αστυνομία, χωρίς την απαραίτητη παρουσία εισαγγελέα, την αρμοδιότητα να κρίνει ποιες συγκεντρώσεις επιτρέπονται και ποιες όχι.

- Με την επαναφορά του (επίσης χουντικού) Βασιλικού Διάταγματος 168/1972, η αστυνομία θα μπορεί να επιβάλλει αλλαγές στον τόπο συγκέντρωσης και τη διαδρομή μιας διαδήλωσης.

- Επίσης δίνεται η απόλυτη ελευθερία στην αστυνομία να διαλύει κατά το δοκούν κάθε συνάθροιση με τα πιο βίαια μέσα

- H αυθόρμητη διαδήλωση ορίζεται ως ιδιώνυμο ποινικό αδίκημα  με ποινή φυλάκισης ενός έτους!

- Χουντικής έμπνευσης είναι και η υποχρεωτική αναφορά σε πρόσωπο- «οργανωτή» της συνάθροισης, που θα είναι αστικά υπεύθυνος για κάθε φθορά ή καταστροφή, που μπορεί να προκαλέσει οποιοσδήποτε κατά τη διάρκεια της συνάθροισης. Έτσι, το κράτος αποποιείται την υποχρέωση που ορίζει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου «να προστατεύει όσες/ους ασκούν το δικαίωμά τους να συνέρχονται ειρηνικά από οποιαδήποτε βία» και φορτώνει την ευθύνη στις διαδηλώτριες και τους διαδηλωτές!

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ζήλεψε τη «δόξα» των συνταγματαρχών!

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου ισοδυναμούν με κατάργηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, της ελευθερίας έκφρασης κάθε λογής κοινωνικών - εργασιακών αιτημάτων και διεκδικήσεων μέσα από διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, συναθροίσεις. 

Η επίθεση, αυτή, αφορά σε κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο πολίτη της χώρας γιατί επιχειρείται σε ένα όλο και πιο ζοφερό τοπίο. Αυτό διαμορφώνεται από την κατακρεούργηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, όπου  οι συνθήκες εργασιακής γαλέρας τείνουν να γίνουν «κανονικότητα», την άνοδο της ανεργίας με νέα ύφεση εντός των θυρών, την επιχειρούμενη απορρύθμιση της εκπαίδευσης, την αντιπεριβαλλοντική πολιτική, το προσφυγικό. Όλα με σαφείς ιδεολογικο-οικονομικές επιδιώξεις και αναμενόμενη κοινωνική αντίδραση. Η κυβέρνηση, που ήδη, απαντά με την αστυνομική καταστολή και αυθαιρεσία, προβαίνει στη θεσμοθέτησή τους με την πρόταση για την κατάργηση του θεμελιώδους δημοκρατικού δικαιώματος των πολιτών να συγκεντρώνονται και να διαδηλώνουν. 

Έτσι κάθε κυβέρνηση, κάθε εργοδότης, κάθε εταιρία θα μπορεί να αυθαιρετεί και να καταπατά δικαιώματα και νόμους και να ρημάζει το περιβάλλον, χωρίς αντιστάσεις και χωρίς να μπορεί να εκφραστεί η φωνή των πολιτών.

Το δικαίωμα στη διαδήλωση είναι υπόθεση όλων μας. 

Αρνούμαστε να «συμμορφωθούμε προς τας υποδείξεις». 

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, δε θα μπει στο γύψο!

Συμπαράσταση στον συνάδελφο Τζεμαλή Μηλιαζήμ

Οι «Συνεργαζόμενες Αριστερές Κινήσεις Εκπαιδευτικών» καταγγέλλουμε την απόφαση δίωξης - μέσω πειθαρχικής προκαταρκτικής εξέτασης - σε βάρος του αναπληρωτή εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής, Μηλιαζήμ Τζεμαλή για αναρτήσεις του στο facebook.

Η παρακολούθηση προσωπικών απόψεων, πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου του κάθε πολίτη και η ποινικοποίηση τους θυμίζει σκοτεινές εποχές ελέγχου των κοινωνικών φρονημάτων και λογοκρισίας και παραπέμπει σε ένα παρελθόν και πρακτικές που έχουν καταδικαστεί. Η ελευθερία λόγου και έκφρασης είναι θεμελιώδεις ελευθερίες, συνταγματικά κατοχυρωμένες, για τις οποίες αγωνίστηκε ο λαός μας και τις οποίες διδάσκουμε στα σχολεία μας. Στη θέση του συναδέλφου θα μπορούσε να βρίσκεται η καθεμιά και ο καθένας μας. Η σιωπή και ο κατευνασμός είναι συνενοχή μπροστά στη Δημοκρατία που πλήττεται και απειλείται. 

Μας θλίβει και μας προβληματίζει το γεγονός ότι ενώ κατά την συνέλευση προέδρων οι παρατάξεις ΔΑΚΕ και «Ανεξάρτητος Συνδυασμός Καθηγητών» πληροφορήθηκαν ότι άλλες ΕΛΜΕ ετοίμασαν ψηφίσματα συμπαράστασης για τον συνάδελφο, αρνήθηκαν να συναινέσουν στην υπερψήφισή τους και από την ΕΛΜΕ Ξάνθης.

Ζητάμε να σταματήσει άμεσα κάθε είδους δίωξη ενάντια στον συνάδελφο!

Για τον Βασίλη Δημάκη

Ως εκπαιδευτικοί υπερασπιζόμαστε το αναφαίρετο δικαίωμα στη μόρφωση για κάθε άνθρωπο. Πιστεύουμε ακράδαντα στη δύναμη της παιδείας να διαμορφώνει ελεύθερες προσωπικότητες και, κατά συνέπεια, να αναμορφώνει την κοινωνία. 

Ο Βασίλης Δημάκης αναγνώρισε τις πράξεις του και πληρώνει για αυτές. Έχει, ωστόσο, πετύχει κάτι συγκλονιστικό που λιγοστοί άνθρωποι καταφέρνουν. Να σηκωθεί όρθιος και να ορίσει τη ζωή του. Με όχημα τη μόρφωση, άλλαξε ρότα και αναγεννήθηκε. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο σχολείο των φυλακών και πέτυχε την εισαγωγή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ.  Διεκδίκησε με απεργία πείνας το δικαίωμα που του έδινε ο νόμος για  φυσική  παρουσία στο Πανεπιστήμιο και αφού το κέρδισε με κόστος για την υγεία του, συνεχίζει με υποτροφία του ΙΚΥ τις σπουδές του κερδίζοντας τον σεβασμό και την εκτίμηση των δασκάλων του.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, που προφανώς,  δεν αντέχει την αληθινή αριστεία, με αφορμή την εκπροσώπηση των συγκρατουμένων του για λήψη υγειονομικών μέτρων λόγω της πανδημίας, σε ρόλο «κράτους τιμωρού», επιλέγει να τον εκδικηθεί, στερώντας του το δικαίωμά του στη μόρφωση, το δικαίωμα να αλλάξει τη ζωή του. Γιατί αυτό θα ήταν μία ανυπέρβλητη νίκη από έναν απόβλητο της κοινωνίας και άρα νίκη της ίδιας της κοινωνίας που τολμά να σηκώνει ανάστημα. Ο κρατικός μηχανισμός, στρεβλά και αυταρχικά επιβάλλει τη δύναμή του πάνω στον άνθρωπο που αντιστέκεται, που διεκδικεί. Ο Βασίλης Δημάκης μετά τον συνεχή εμπαιγμό του από την πολιτική ηγεσία βρίσκεται για τρίτη φορά σε απεργία πείνας και δίψας. Το κράτος τον ωθεί στη φυσική του εξόντωση. Ύβρις.  

Διψάμε για αξιοπρέπεια, διψάμε για πραγματική ελευθερία. Για εμάς τις/τους εκπαιδευτικούς, κυρίως για χιλιάδες νέους και νέες  ο Βασίλης Δημάκης είναι ελπίδα, είναι το «επικίνδυνο» παράδειγμα για κάθε άνθρωπο που πιστεύει ότι αυτή η κοινωνία μπορεί να αλλάξει.

 Συμφωνούμε με το συνήγορό του, Θ. Καμπαγιάννη: «Το διακύβευμα της υπόθεσης Δημάκη είναι η ίδια η Δημοκρατία»

 -Να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα του. 

- Άμεση επιστροφή του στο γενικό πληθυσμό και παροχή του κατάλληλου εξοπλισμού ώστε να παρακολουθήσει τις ηλεκτρονικές διαλέξεις.

Πρωτομαγιά 2020

Η φετινή πρωτομαγιά μας βρίσκει εν μέσω πανδημίας η οποία πυροδότησε μια πρωτόγνωρη κρίση, υγειονομική και οικονομική. Η αναστολή των συμμετοχικών διαδικασιών των πολιτών έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση, με το πρόσχημα της πανδημίας, να απορυθμίσει πλήρως τις εργασιακές σχέσεις, να νομιμοποιήσει την εκ περιτροπής εργασία, τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις. Οι αντεργατικοί νόμοι, τα διατάγματα και οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου διαδέχονται το ένα το άλλο, ενώ διαγράφεται η απειλή επιβολής νέων σκληρών αντιλαϊκών μνημονίων. 

Η παγκόσμια υγειονομική κρίση λειτουργεί ως ευκαιρία μίας νέας επιδρομής σε δικαιώματα και κατακτήσεις και ως μία προσπάθεια να φορτωθούν και συνέπειες και οι ευθύνες της οικονομικής κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης.

Για να μη γίνουν τα «έκτακτα μέτρα» του σήμερα, η κανονικότητα του αύριο παραμένουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. 

Ανακοίνωση για το νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο

Σε μια περίοδο παγκόσμιας πανδημίας με προεξάρχον το θέμα της επιβίωσης ανθρώπων και κοινωνιών εκμεταλλεύεται το υπουργείο παιδείας την ασφάλεια που του παρέχει ο κατ’ οίκον περιορισμός και η αναστολή των δημοκρατικών και συμμετοχικών διαδικασιών που καθιστά αδύνατο να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις και μαζικές κινητοποιήσεις για να καταθέσει νομοσχέδιο που σαρώνει την εκπαίδευση σε όλες της τις βαθμίδες. Η μεθόδευση αυτή βοηθά να αποσοβηθούν οι αντιδράσεις του μαθητικού και εκπαιδευτικού κόσμου μεθόδευση που, σε συνδυασμό με την σκανδαλώδη μονοφωνία των ΜΜΕ, αποδεικνύει αυταρχισμό και απουσία σεβασμού για τις αγωνίες των πολιτών.
Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του νομοσχεδίου γίνεται φανερή η προσήλωση σε νεοφιλελεύθερους αλλά και αναχρονιστικούς δογματισμούς που έφεραν, πριν από λίγα χρόνια, τα σχολεία στα πρόθυρα της διάλυσης.
Η ιδεολογική γραμμή της κυβέρνησης είναι παρούσα:
- στην εμμονή για απόλυτο έλεγχο,
- στην εντατικοποίηση και αυστηροποίηση του πλαισίου σπουδών και του περιεχομένου του,
- στη συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα και την πριμοδότηση της ιδιωτικής κερδοφορίας, που μοιραία οδηγεί σε ανισότητες, διαχωρισμούς και αποκλεισμούς.
Ό,τι μπορεί να δώσει δημοκρατική ανάσα στα σχολεία, ό,τι μπορεί να είναι δημιουργικό και διαφορετικό συντρίβεται στο όνομα μιας κατ΄ επίφαση αριστείας και συμμόρφωσης.
Σταχυολογούμε μερικά χαρακτηριστικά σημεία των αντιεκπαιδευτικών και αντιδραστικών αλλαγών, άμεσα αντιληπτά με την πρώτη ανάγνωση, και θα επανέλθουμε:
- Μετατροπή της Β/θμιας σε ένα ατελείωτο εξεταστικό κέντρο, αυξάνοντας τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα σε όλες τις τάξεις και θεσμοθετώντας πανελλαδικού τύπου εξετάσεις.
-Επαναφορά της ισοπεδωτικής τράπεζας θεμάτων στο Λύκειο, που θα οδηγεί χιλιάδες μαθητές/τριες στα φροντιστήρια, τον αποκλεισμό και τα φτηνά προγράμματα μεταγυμνασιακής κατάρτισης.
- Αύξηση του αριθμού των πρότυπων σχολείων, δημιουργώντας συνειδητά και σκόπιμα ένα νέο τοπίο στην εκπαίδευση με σχολεία δύο κατηγοριών, προσηλωμένο στο ταξικό ιδεολόγημα της υποτιθέμενης «αριστείας».
- Επιμονή στην τιμωρία και όχι την πρόληψη και την παιδαγωγική διαδικασία με την αυστηροποίηση των μαθητικών ποινών, και την ....αναγραφή της διαγωγής των μαθητών/τριών στους απολυτήριους τίτλους και άρα τον δια βίου στιγματισμό.
- Αποκλεισμός των μαθητών/τριών άνω των 17 από τα ημερήσια ΕΠΑΛ με το αστήρικτο σκεπτικό της εξάλειψης του μπούλινγκ, ενισχύοντας έτσι τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Αυτό σημαίνει τον αποκλεισμό πάνω από το 1/3 του μαθητικού δυναμικού.
- Εσωτερική και εξωτερική τιμωρητική αξιολόγηση για σχολεία και εκπαιδευτικούς. - Κατηγοριοποίηση των σχολείων και ένταση του ανταγωνισμού με στόχο την χειραγώγηση και τον έλεγχο των εκπαιδευτικών.
- Δυσμενείς αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις των αναπληρωτριών/τών μέσω της αύξησης των ετών ποινής όσων δεν αναλαμβάνουν υπηρεσία.

Παρενθετικά επισημαίνουμε, χαρακτηριστικό της νοοτροπίας της κυβέρνησης, ότι σε ολόκληρο το νομοσχέδιο δεν εμφανίζεται πουθενά το θηλυκό γένος. Προφανώς απευθύνεται μόνο στους μαθητές και τους καθηγητές και όχι στις μαθήτριες και καθηγήτριες.

Απαιτούμε την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου.